Οι αρχαιολογικές έρευνες στη θεσσαλική αποικιακή περιοχή στη Φθιώτιδα της Αχαϊας οδήγησαν σε μια αρκετά σαφή εικόνα σχετικά με την τοπογραφία αυτής της περιοχής.
Έτσι μπόρεσε να εντοπιστεί ή να επιβεβαιωθεί η θέση των αχαϊκών πόλεων, και ταυτόχρονα ήρθαν στο φως ενδιαφέροντα ευρήματα όπως επιγραφές, πήλινα σκεύη και μάλιστα αγάλματα.
Ο Λίβιος τη μνημονεύει ως την τελευταία πόλη, έξω από τους Θαυμακούς, σε συνάρτηση με την εισβολή των Αιτωλών το 198 π.Χ., οι οποίοι από την κοιλάδα του Σπερχειού διέσχισαν την οροσειρά της Πίνδου και λεηλάτησαν τις πόλεις Δολοπία, Κτημεναί και Αγυιαί.
Αμέσως μετά από αυτό εισχώρησαν κοντά στη Μητρόπολη, στη θεσσαλική πεδιάδα.
Η προσπάθεια,να την κυριεύσουν, απέτυχε και κατά την επιστροφή στη λίμνη Ξυνιάς κυρίευσαν διαφορετικές πόλεις, ανάμεσά τους και η Εκκάρρα, και μετά επέστρεψαν στην Αιτωλεία διασχίζοντας τους Θαυμακούς και την κοιλάδα του Σπερχειού.